Tekst<\/strong>: kapitein Arjen de Boer | Foto\u2019s<\/strong>: sergeant-majoor Maartje Roos<\/p>\n\n\n\n Sam is begin augustus met verlof in Zweden als de telefoon gaat. De boodschap is helder: als hij terug is, mag de luitenant-kolonel van de luchtmacht direct door naar Jordani\u00eb. Daar moet hij namelijk leidinggeven aan de Nederlandse droppings van noodhulp boven het hongerige Gaza. \u201cUit het nieuws was wel duidelijk dat er een mogelijke inzet zat aan te komen\u201d, blikt de detachementscommandant terug. \u201cDe hongersnood in Gaza was flink toegenomen.\u201d<\/p>\n\n\n\n Daarom besluit het kabinet om een C-130 Hercules transporttoestel plus bemanning en ondersteunend personeel te sturen (zie ook kaders bij dit verhaal). Samen met landen zoals Belgi\u00eb en Duitsland worden onder Jordaanse aansturing hulppakketten afgeworpen. Dat gebeurt boven speciaal aangewezen dropzones.<\/p>\n\n\n\n Deze airdrops<\/em> zijn geen vervanging van het cruciale vrachttransport over land, weet Sam. Een vliegtuig kan nou eenmaal minder vervoeren dan een vrachtwagen. Daarom is de luchtsteun een aanvulling, maar wel een broodnodige: \u201cMet een vliegtuig kunnen we dieper in het gebied komen en op specifieke plekken hulp afwerpen.\u201d<\/p>\n\n\n\n Vrijdag 8 augustus is de eerste dropping van zestien goed en veilig ingepakte pallets met noodhulp. Daarin zitten hulpgoederen die door andere landen zijn aangeleverd. In totaal zijn er sindsdien zo\u2019n 130 bundels gecontroleerd uit het vliegtuig \u2018gegooid\u2019.<\/p>\n\n\n\n \u00c9\u00e9n zo\u2019n noodpakket met daarin zaken zoals meel, suiker, rijst en soep weegt maximaal duizend kilo, vertelt sergeant-majoor Nicky van 11 Luchtmobiele Brigade. Met elf van zijn speciaal opgeleide Rode Baretten bouwt hij de bundels zorgvuldig op. Per dag gemiddeld zo\u2019n 25 stuks. Ieder stukje tape, elk touwtje en haakje moet op de juiste plek zitten. \u201cEigenlijk moet alles honderd procent kloppen. Voor de vliegveiligheid \u00e9n de mensen op de grond\u201d, zegt Nicky. \u201cDe parachute op het pakket moet goed zijn bevestigd, net als het karton onderop dat de landing moet dempen. Zit er \u00e9\u00e9n touwtje niet goed, dan gaat de chute niet open.\u201d<\/p>\n\n\n\n Het Nederlandse detachement in Jordani\u00eb bestaat uit 45 mannen en vrouwen. Dertig van het Air Mobility Command (AMC), twaalf van 11 Luchtmobiele Brigade, plus ondersteunend personeel en een liaison officier voor het contact met de Jordaanse luchtmacht. De Nederlandse defensieattach\u00e9 in de hoofdstad Amman speelt een belangrijke rol bij in gang zetten van de Nederlandse deelname en de huisvesting van de eenheid.<\/p>\n\n\n\n Elke dropping vergt een nauwkeurige planning. Welke dropzone wordt er gebruikt? Wat is de situatie op de grond? Wat doet het weer? Die vragen moeten allemaal worden beantwoord voor er een go<\/em> komt. De Jordaanse luchtmacht heeft van de Isra\u00eblische autoriteiten een aantal toegestane dropzones gekregen. Deze worden verdeeld onder de deelnemende landen. \u201cNa analyse bleek de helft van de dropzones geschikt voor droppings met de Nederlandse toestellen\u201d, aldus overste Sam. \u201cOp die plekken was ruimte beschikbaar tussen bebouwing en tenten(kampen). Maar de locatie was wel in de buurt van Gazanen zodat zij de goederen makkelijk konden bereiken.\u201d<\/p>\n\n\n\n De missie moet in \u00e9\u00e9n keer goed gaan; in principe is er geen tweede kans. De duur en route van elke vlucht staat van tevoren vast. Van het schema afwijken is geen optie tenzij er onverhoopt iets niet volgens plan verloopt. \u201cEen verkenningsrondje zit er dus niet in\u201d, aldus Sam. Het droppen van de noodhulp duurt hooguit tien seconden. Een zogeheten static line<\/em> trekt de parachute open vlak nadat de bundel van de geopende laadklep is gegleden. Daarna is het meteen doorvliegen het gebied uit. Na de landing vinden de debrief en evaluatie van de vlucht plaats.<\/p>\n\n\n\n Maar dan al snel een teleurstelling. Wegens een technisch mankement moet de \u2018Herc\u2019 aan de grond blijven. Tot dan had het toestel drie vluchten gemaakt waarbij 41.650 kilo is gedropt. \u201cWe zaten in een goede flow<\/em>\u201d, vertelt Sam. \u201cDus het was balen dat er een mankement optrad.\u201d<\/p>\n\n\n\n Een snelle reparatie is helaas niet mogelijk. Dit betekent echter niet dat het werk stilligt, benadrukt commandant Sam. \u201cDe collega\u2019s van luchtmobiel konden gewoon bundels bouwen. Andere collega\u2019s hielpen met sjouwen van dozen. De planningscell bereidde alvast nieuwe droppings voor en de technici voerden regulier onderhoud uit.\u201d<\/p>\n\n\n\n Vliegend werkpaard<\/strong>![\"Hier](\"https:\/\/magazines.defensie.nl\/binaries\/large\/content\/gallery\/magazines\/00-defensiekrant\/2025\/31\/droppings-gaza\/20250811-0347a.jpg\")
<\/a>Meel, suiker en rijst<\/h2>\n\n\n\n
<\/a>Teamwork<\/h3>\n\n\n\n
<\/a><\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a>Balen<\/h2>\n\n\n\n
De Lockheed C-130 is een middelzwaar transportvliegtuig dat tot 17.500 kilo, 128 infanteristen of 92 parachutisten over een afstand van circa 5.500 kilometer kan vervoeren. De vier Hercules-transporttoestellen van de luchtmacht zijn ingedeeld bij 336 Squadron op Vliegbasis Eindhoven. Het toestel kan laag vliegen wat essentieel is voor nauwkeurige droppings in dichtbevolkte gebieden. Daarnaast is de laadruimte aanpasbaar en om te bouwen met rails en rollers. Voor de Gaza-operatie werd een standaard Hercules ingericht met airdrop-kits: bevestigingsrails, statische lijnen en parachutesystemen om de vracht gecontroleerd af te werpen.<\/p>\n\n\n\n<\/a><\/a><\/figure>\n\n\n\n